ขาว เทา เขียว น้ำตาลไหม้

I

ควันบุหรี่สีเทาทึมลอยอ้อยอิ่ง คลอเคลียใบไม้สีเขียวสด
จ้องมองไปยังปลายหนึ่ง เปลวไฟลามเลียกัดกินชีวิตบุหรี่ ราวกับเป็นศัตรูคู่แค้นแต่ก่อนกาล
จ้องมองไปอีกปลายหนึ่ง สีน้ำตาลไหม้ติดก้นกรองเข้มข้นขึ้นเท่าทวี
มวนหนึ่งม้วย อีกมวนหนึ่งกำลังจะตายตกไปตามกัน

ดาวดิ้นสิ้นสูญ ทั้งวิญญา…

II

สีขาวของคอนกรีต ฉุดจิตสำนึกให้ดำดิ่งในความฉงน
ใยจึงต้องขาว?
อิฐ หิน ดิน ทราย ตามธรรมชาติมิใช่สีขาว
นำมากวนหลอมรวมเหล่าธาตุ ก็มิพักตร์กลายเป็นสีขาว

เหตุใดมนุษย์จึงฉาบเปลือกขาวทาทับด้วยเล่า?

III

ฤาสีขาวจะประสิทธิ์ความร่มเย็น ปลอดภัย ให้กับผู้พักพิงอาศัยใต้ชายคา?
บุหรี่ที่ดับดิ้นไปก็สีขาว…
ฤามันจะนำความปลอดภัยมาสู่ผู้ลิ้มรส?

เตือนตนไว้จงหนัก ความแข็งแกร่งของอาคารก่อกอปรจาก อิฐ หิน ดิน ทราย

มิใช่เปลือกขาว…

13171525520423

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>