ข้อดีของ touch screen คือสามารถเป็นทั้ง input และ output ไปพร้อมๆกัน แต่ปัญหาสำคัญคือมันตอบสนองต่อ “การมองเห็น” แต่ยังไม่สามารถตอบสนอง “ประสาทสัมผัส” ถึงสิ่งที่เราจิ้มได้
ลองนึกภาพตอนเล่นเกมส์ไฟต์ติ้งดูสิครับ – ถ้ามัวแต่มองดูจอยว่าปุ่มต่อย เตะอยู่ไหน มีหวังโดนฝั่งตรงข้ามโชริวเค็นหมอบกระแตตุ๋ยไปเสียก่อน
JoyStick เป็น input แบบ low-attention vision required เราถึงเล่นเกมส์ได้โดยไม่ต้องใช้สายตากับการบังคับตัวละครมากนัก – และใช้สายตากับ output บนหน้าจอได้อย่างเต็มที่
หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับ control devices อื่นๆอีกด้วย เช่นพวงมาลัยรถยนต์ คันบังคับเครื่องบิน ฯลฯ
มีงานวิจัยของปีนี้ (2009) ที่พยายามรวมข้อดีของ touch screen และปุ่มจริงๆเข้าด้วยกัน – ไอเดียเฮียแกแหล่มมาก เอาแผ่นยาง (ไม่แน่ใจว่ายางหรือพลาสติก) มาคั่นกลางระหว่างหน้าจอกับแผงวงจร แล้ว “เป่าลม” ให้มันนูนขึ้นมาตามสิ่งที่หน้าจอแสดง
มาดูวีดีโอสาธิตกันดีกว่า
งานวิจัยนี้ยังเป็นแค่ต้นแบบ แต่ก็นับเป็นไอเดียที่แหวกแนวดี – ใครสนใจอยากหาเปเปอร์มาอ่าน biblo ตามนี้เลยครับ
Harrison, C. and Hudson, S. E. 2009. Providing Dynamically Changeable Physical Buttons on a Visual Display. In Proceedings of the 27th Annual SIGCHI Conference on Human Factors in Computing Systems (Boston, Massachusetts, USA, April 4 – 9, 2009). CHI ‘09. ACM, New York, NY.
ถ้ามีใน iphone จะรีบซื้อมาเล่นเกมส์เลย กำลังอยากเล่น DQ3 พอดี 
References: