เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นจากตื่นมาวันเสาร์ แล้วเจอกับ…
เสาร์ที่ 26 มีนาคม 2554 เป็นวันสุดท้ายในเมืองไทย ก่อนต้องออกผจญภัยไปโตรอนโต้ คิดๆไปก็ใจหาย ต้องจากบ้านเป็นเวลานานๆ
มีคนไปส่งที่สนามบินเยอะเลย ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาไปส่งนะครับ ^-^
นั่งเครื่องบินประมาณ 5 ชั่วโมง ไปลงจอดเปลี่ยนเครื่องที่เกาหลีใต้
ในสนามบินอินชอน
นั่งเครื่องบินมาอีก 13 ชั่วโมง ไวเหมือนโกหก แล้วเราก็ตกมาที่สนามบิน Pearson ในโตรอนโต้
ถึงทางเข้าแคราย เอ๊ย แคนาดา
สภาพหลังจากนั่งเครื่องบินมาราธอนสิบแปดชั่วโมง เหมือนซอมบี้ไม่ได้เปลี่ยนผ้าอ้อม ตัวก็เหม็น หน้าก็เหนียว เหี่ยวทั้งตัว อยากอาบน้ำใจจะขาด – แต่แล้วก็มีเรื่องที่ ตม เมื่อเจ้าหน้าที่ขอจดหมายตอบรับจากสถานทูต ไอ้ที่เราเตรียมมามันไม่มี ก็เปิดแล้วเปิดอีก จนท มันก็มองหน้าเรา ประมาณว่าไอ้กะเหรี่ยงนี่มันลักลอบเข้าเมืองแน่ๆ
เอาวะ ไม่รู้จะทำยังไงให้มันเชื่อว่าเรามาทำงานถูกกฎหมาย เลยบอกมันไปว่าขอไปดูเอกสารเพื่อนก่อน – มันก็ถามแบบหาเรื่องว่า ยูจะไปดูทำไม ไอขอดูเอกสารยู ไม่ได้ขอดูของเพื่อน – เราก็บอกมันไปว่า “ก็ถ้าเพื่อนกรูไม่มี แปลว่าที่กรูไม่มีถูกแล้วไงเล่า″ มันก็ทำหน้างงๆ ปล่อยออกมา
ไปคุยกับพี่ใหม่ สรุปว่าไม่มีเอกสารนี้เหมือนกัน งานเข้าแล้วพี่น้อง…
สุดท้ายมันสงสารหรือเช็คจากเอกสารอื่นก็ไม่ทราบได้ จนท ยอมปั๊ม work permit และปล่อยกะเหรี่ยงสองตัวเข้าแคนาดาจนได้
มาถึงข้างนอกก็เจอกับเจ้านายรออยู่ ในที่สุดก็ถึงซะที (ว้อย)
มื้อแรก
ตอนมาถึงยังไม่รู้ชะตากรรมว่าจะได้อยู่ที่ไหน บอกพี่ใหม่ว่าให้เตรียมกล่องกระดาษไว้ เผื่อเอาไปปูนอนที่ subway – แล้วเรื่องราวก็กระจ่าง เมื่อเจ้านายบอกให้มาอยู่ที่บ้านก่อน ระหว่างที่กำลังหาที่อยู่
เกรงใจก็เกรงใจ แต่นาทีนี้ให้อยู่ไหนก็ได้แล้ว ขอกรูอาบน้ำ กินข้าว แล้วหลับยาวๆเถอะ พ่อคุณ…
เจ้านายพาไปกินข้าวใกล้ๆอพาร์ตเมนต์ ชื่อร้าน Not Just Noodle
ซัดจานใหญ่เลย อร่อย ราคาก็ไม่แพง (เพราะไม่ได้จ่ายเอง)
กินเสร็จก็อยากกลับไปนอนเต็มแก่ แต่โจซี่ (ศรีภรรยาคุณเจ้านาย) บอกว่าอย่าเพิ่งนอน ให้ทนไปจนเย็นๆก่อน ป้องกัน Jet lag – เสร็จแล้วเธอก็พาเราสองหน่อไปตระเวนดูห้องพักที่เคยลิสต์ไว้ก่อนมาที่นี่
ห้องส่วนใหญ่ที่มีเป็นแบบ single bed ไอ้เราก็มากันสองคน ชายล้วน นอนเตียงเดี่ยวก็กระไรๆอยู่ – ก็ขับรถวนดูไปเรื่อยๆ ดูหลายที่แต่ยังไม่ตัดสินใจเลือก
กลับมาที่ห้องอีกรอบ ยังไม่เย็นซะที ง่วงจะตายห่านอยู่แล้ว เลยชวนพี่ใหม่ไปเดินเล่น Eaton Center ตามประสาเด็กเมือง
ก่อนจะถึงอีตั้นก็แวะเข้า Best Buy ดูเครื่องใช้ไฟฟ้า ตามประสา Geek ที่ดี – มีไอแพดสองโชว์อยู่ Nintendo 3ds ก็มี (แต่ไม่มีของเดโม) เล่นๆจนสาใจ แล้วก็เดินเข้าอีตั้น
Checkpoint แรก จะเป็นที่ไหนไปได้ นอกจาก…
Apple Store ที่นี่เป็นสาขาใหญ่ซะด้วย – ตั้งใจมาเพื่อเล่นไอแพดสองโดยเฉพาะ
วันอาทิตย์คนมากันให้ฮึ่ม
ข้างหน้าร้านเป็นไอแพดสองยักษ์ มีเคสปิดด้วยนะ เท่ห์โคด
แล้วก็หมดวันแรก กลับมานอน หลับเป็นตาย…
วันรุ่งขึ้น โจซี่พาไปเปิดบัญชีธนาคารที่ TD Canada Trust – ระหว่างทางก็แวะเข้า Subway
มีให้กดไลค์ด้วยนะ 555
เปิดบัญชีธนาคารเสร็จก็ได้เช็คส่วนตัว เพิ่งรู้ว่าที่นี่เค้าจ่ายพวกค่าบริการต่างๆ (ค่าเช่าห้อง ค่าอินเตอร์เน็ต บลาๆ) ด้วยเช็ค
เสร็จแล้วก็ตรงดิ่งมาทำงานทันที…
มาอาทิตย์แรก โต๊ะก็เริ่มรกซะแล้ว
โฉมหน้าเพื่อนร่วมห้องทั้งสองท่าน สังเกตอายุงานจากความรกของโต๊ะ
…
หลังจากนั้น วันต่อมาก็มีแต่งานๆๆ อาทิตย์แรกก็ยุ่งมากมาย เห็นอนาคตว่าหัวต้องบานเป็นถั่วงอกหัวโตแน่นอน โอ้วจอร์จ T-T
เก็บภาพชีวิตใน Toronto มาฝาก…
ตอนนี้อากาศที่นี่เริ่มอุ่นขึ้น ไม่หนาวจนแข็งเหมือนเดือนที่แล้ว กำลังรอให้ Spring มาอย่างใจจดใจจ่อ เขาบอกกันว่าเวลาดอกไม้บานจะสวยมาก (พี่ใหม่รอถ่ายรูป) ส่วนเราก็เศร้าใจเล็กน้อยที่อดเล่นหิมะ – ไม่เป็นไร ไว้ปลายปีเจอกัน
ได้ข่าวว่าภาคใต้โดนน้ำท่วม ลมหนาวพ้ดเข้ากรุงเทพ
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ
คิดถึงเมืองไทย ทุกลมหายใจเข้าออก 
3 Comments
kreeddddd! ai Tay, finally you go there na… for how long wa?
Takecare, mannnn…
I’m stuck here in China too, missing home a lot.
anyway i just always come in-and-out for a week or two, but i tell you it’s quite a nightmare here where i have to work.
cheers!
Around 1-2 years wa, it’s depend.
Do you work in FoxCon? I heard ppl in their factory work 24/7 like a robot.
Miss Thai food a lot wa, food price here is so expensive
See you
คนที่ apple store เยอะมาก ไปถึงวันที่ 2 ก็ทำงานเลยน่าสงสาร
ขอรูป david wong ด้านหน้าด้วย 555
เธอก็ดูแลสุขภาพความเป็นอยู่ ดีๆนะ