Category Archive: Live in Toronto

Arrive at Toronto

Arrive at Toronto

เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นจากตื่นมาวันเสาร์ แล้วเจอกับ… เสาร์ที่ 26 มีนาคม 2554 เป็นวันสุดท้ายในเมืองไทย ก่อนต้องออกผจญภัยไปโตรอนโต้ คิดๆไปก็ใจหาย ต้องจากบ้านเป็นเวลานานๆ มีคนไปส่งที่สนามบินเยอะเลย ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาไปส่งนะครับ ^-^ นั่งเครื่องบินประมาณ 5 ชั่วโมง ไปลงจอดเปลี่ยนเครื่องที่เกาหลีใต้ นั่งเครื่องบินมาอีก 13 ชั่วโมง ไวเหมือนโกหก แล้วเราก็ตกมาที่สนามบิน Pearson ในโตรอนโต้ สภาพหลังจากนั่งเครื่องบินมาราธอนสิบแปดชั่วโมง เหมือนซอมบี้ไม่ได้เปลี่ยนผ้าอ้อม ตัวก็เหม็น หน้าก็เหนียว เหี่ยวทั้งตัว อยากอาบน้ำใจจะขาด – แต่แล้วก็มีเรื่องที่ ตม เมื่อเจ้าหน้าที่ขอจดหมายตอบรับจากสถานทูต ไอ้ที่เราเตรียมมามันไม่มี ก็เปิดแล้วเปิดอีก จนท มันก็มองหน้าเรา ประมาณว่าไอ้กะเหรี่ยงนี่มันลักลอบเข้าเมืองแน่ๆ เอาวะ ไม่รู้จะทำยังไงให้มันเชื่อว่าเรามาทำงานถูกกฎหมาย เลยบอกมันไปว่าขอไปดูเอกสารเพื่อนก่อน – มันก็ถามแบบหาเรื่องว่า ยูจะไปดูทำไม ไอขอดูเอกสารยู ไม่ได้ขอดูของเพื่อน – เราก็บอกมันไปว่า “ก็ถ้าเพื่อนกรูไม่มี แปลว่าที่กรูไม่มีถูกแล้วไงเล่า″ มันก็ทำหน้างงๆ ปล่อยออกมา ไปคุยกับพี่ใหม่ สรุปว่าไม่มีเอกสารนี้เหมือนกัน [...]

 

เส้นทางสีขาว

เส้นทางสีขาว

สายลมซัดสาด ปรายหิมะปลิวลอยละล่อง ฝูงชนเดินหันหลังให้สายลม เข้าไปหาที่พักพิงอันอบอุ่น แต่ข้าไม่นำพา… หิมะตกลูกแล้วลูกเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ท้องฟ้าขาวโพลนดั่งกระดาษทิชชู่ผู้ไม่เคยแปดเปื้อนมลทินจากขี้มูก ข้าดึงหมวกลงมาปิดหูให้แน่นขึ้น กระชับฮู้ดเสื้อให้เข้ากับศรีษะ มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือประคองขวดอัมฤติเลอค่า หันหน้าท้าสายลม…

 

สวัสดีปีใหม่ 2553

สวัสดีปีใหม่ 2553

สวัสดีปีใหม่ครับ… ปีนี้ไม่ได้อยู่ฉลองเทศกาลอะไรกับเค้าเลย ทั้งคริสต์มาส ปีใหม่ ช่วงวันหยุดก็ไปทำงานตลอด – เรื่องมันเศร้ายิ่งกว่าดาวพระศุกร์ (เกิดทันหรือเปล่าหว่า?) เมื่อวานซืนโทรไปหาที่บ้าน แม่บอกว่าพ่อปริ๊นต์บล็อกเรื่องมาม่าไปให้อ่านด้วย – ดีใจที่พ่อใช้อินเตอร์เน็ตเป็นซะที 555 งั้นมาอัพเดตเรื่องราวกันหน่อยดีกว่า… ผมมาอยู่ที่โตรอนโต้ได้ หนึ่งล้านหกแสนสี่หมื่นหนึ่งพันกับหกร้อยกว่าวินาทีแล้ว นานมากกกก เริ่มคิดถึงบ้านแล้วล่ะ เมื่อวันที่ 31 Dec 2009 เวลาที่นี่ ทั้งออฟฟิศมีพนักงานเหลือสองคน คือผมกับบาบ้า (ชื่อน่ารักไหมล่ะ) บาบ้าบอกว่า ไม่ไปฉลองปีใหม่หรอก เพราะเพื่อนกลับปากีสถานไปแล้ว ที่บ้านเหลือเมียกับลูก ปล่อยมันฉลองกันไป 555 พอพลบค่ำ ผมก็ออกเดินทางไป City Hall ตามที่เนกินแนะนำ เนกินบอกว่า ปีใหม่ยูต้องไปที่ City Hall ให้ได้ (ตกลงว่าแนะนำหรือสั่งหว่า) คิดไว้ว่าอาจจะเจอคนไทยซักคน… ลืมบอกไปว่าตั้งแต่มาที่นี่ยังไม่เห็นหัวคนไทยแถว downtown เลยว่ะครับ – ที่ใกล้ๆหน่อยก็มีเวียดนาม งงว่าเค้าไปไหนกันหมด? ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย [มีรูปข้างใน]

 

เมนูวันนี้: มาม่าผัดพริกเผาแฮม

เมนูวันนี้: มาม่าผัดพริกเผาแฮม

ปัดๆๆ หยากไย่เพียบเลยว่ะ ไม่ได้เข้ามาอัพบล๊อกเกือบจะครึ่งปีแล้ว -_-’ เรื่องมันมีอยู่ว่า… ตอนนี้เจ้าของบล๊อกไม่อยู่บ้าน ร่อนเร่พเนจรมานอนที่แคนาดาระยะใหญ่ๆ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปไหนคนเดียวไกลกว่าที่ทำงานเลย (ที่ทำงานอยู่ปากเกร็ด) เลยมีเรื่องราวมาเล่าให้ฟังเพียบเลยว่ะครับ ผมมาพำนักอาศัยอยู่ที่ Toronto อาหารการกินที่นี่อุดมสมบูรณ์ หลากชาติ หลายสายพันธุ์มาก มีทั้งจีน ญี่ปุ่น อินเดีย กรีก สเปน และอื่นๆ – เพราะคนที่นี่มีหลายเชื้อชาติมากๆ ปัญหาคือราคาอาหารมื้อนึง แปลงเป็นเงินไทยก็เกือบๆ 300 บาท ให้กินแบบนี้ทุกมื้อคงไม่ไหว – เลยต้องทำอาหารกินเองล่ะครับ มาดูเมนูวันนี้กันดีกว่า มาม่าผัดพริกเผาแฮม