[T]issues 2.1

กาลครั้งหนึ่ง – ความรักทำให้คนตาบอด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ดินแดนแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างแสนไกล… แคว้นเล็กๆที่ปกครองด้วยราชวงศ์เล็กๆซึ่งเป็นที่รักใคร่ของประชาชน ยังมีเจ้าชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเหงาเศร้า พร้อมกับถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า เจ้าชายเป็นลูกคนเดียว พระราชาทุ่มเทความรัก ความเอาใจใส่ เพื่อให้เจ้าชายเติบโตเป็นกษัตริย์ที่ดีต่อไปในอนาคต ชีวิตของเขาดำเนินไปอย่างมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งที่เขารู้ตัวว่าต่างจากคนทั่วไป เจ้าชายมีตาดวงที่สามอยู่กลางหน้าผาก… พระราชามีตาสองดวง พระราชินีก็มีตาสองดวง ใครๆที่เจ้าชายพบเจอก็มีตาเพียงสองดวง แต่เจ้าชายกับเป็นตัวประหลาดที่มีมันถึงสาม นับจากวันนั้นเจ้าชายก็ไม่มีความสุขอีกต่อไป เขารู้ดีถึงพ่อจะไม่เคยพูดถึงความผิดปกติอันนี้ แต่ลึกๆพ่อคงมองเขาเป็นตัวประหลาดด้วยความสมเพช ดีไม่ดีสาเหตุที่แม่ตายไปหลังจากให้กำเนิดได้ไม่นาน อาจเป็นเพราะทนไม่ไหวที่รับรู้ว่าตัวเองคลอดตัวประหลาดออกมาก็ได้ เจ้าชายจึงโพกผ้าคาดหัวไว้ตลอดเวลา เพื่อปกปิดตาดวงที่สาม… เจ้าชายไม่มีเพื่อนมากนักนับแต่วัยเด็ก จะมีก็แต่เจ้าหญิงอายุไล่เลี่ยกันจากแคว้นข้างเคียง ที่มาเยี่ยมเยียนเป็นครั้งคราว กับเจ้ากระต่ายน้อยสีขาวขนปุกปุย ที่มีหางเป็นพวงสีชมพูแปร๋น เจ้าชายหลงรักเจ้าหญิงตั้งแต่จำความได้ และถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองมากจนเกินไปนัก เขาคิดว่าสาวเจ้าก็ดูมีใจให้ไม่ใช่น้อยเช่นกัน วันพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่พระราชายื่นคำขาดกับเจ้าชาย… ถ้าเขาไม่หาคู่ครองเองล่ะก็ พ่อของเขาจะจับคลุมถุงชนกับคนที่เหมาะสม เพื่อทำพิธีอภิเษกสมรส และแต่งตั้งเจ้าชายเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เจ้าชายคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี ใจหนึ่งก็อยากไปบอกรักเจ้าหญิงให้รู้เรื่องกันไป แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวว่าเธอจะรังเกียจตัวประหลาดสามตา และจากเขาไปชั่วนิรันดร์ “มึงจะทำหน้าเป็นตูดอย่างนี้อีกนานไหมวะ?” เสียงอันคุ้นเคยของกระต่ายเพื่อนยาก ลอยมากระทบหูเจ้าชาย “ไม่เสือกสักเรื่องจะได้ไหม” เจ้าชายไม่มีอารมณ์จะเสวนากับใครในตอนนี้ “โอเค้ กูก็แค่ทำหน้าที่เพื่อนที่ดีเท่านั้นเอง” เจ้ากระต่ายทำหน้าเซ็งเป็ด กระโดดดึ๋งๆ ออกไปทางประตู เจ้าชายหันมาหาเพื่อนสนิทและเอ่ยถาม ก่อนที่เจ้ากระต่ายจะกระโดดดึ๋งๆออกจากห้องไป “ถ้ามึงรักใครสักคนมาก แต่รู้ว่าเขาอาจจะไม่รักมึง… ไม่สิ เอาเป็นว่าเขาไม่รักมึง มึงจะบอกรักเขาไหม?” “รักคือการให้โดยไม่สนสิ่งตอบแทน” “แล้วมึงจะบอกรักเขาไหมล่ะ?” “รักอยู่ที่หัวใจ ใช่ริมฝีปาก” “ตกลงว่ามึงไม่บอก?” “รักไม่ใช่โฆษณา ไม่ต้องทำพีอาร์แต่อย่างใด” เจ้าชายทำหน้าถมึงทึงเดินรี่ไปหาเจ้ากระต่าย หมายจะสั่งสอนมันซักป้าบ เจ้ากระต่ายกระโดดดึ๋งๆหลบฉากไปอย่างรู้ทัน “อ่ะแหม ย้อเย่ง ทำเป็นตาแก่ขี้ใจน้อยไปได้ – ไหนมึงมีเรื่องเชี่ยอะไรคิดไม่ตก เล่าให้กูฟังโลด” เจ้าชายเล่าเรื่องที่ไม่รู้จะไปสารภาพรักเจ้าหญิงดีหรือไม่ เจ้ากระต่ายนั่งฟังเงียบๆ พร้อมกับส่ายพวงหางสีชมพูแปร๋นไปมาอย่างครุ่นคิด “สรุปคือมึงกลัวว่าเขาจะมองมึงเป็นตัวประหลาดใช่มะ” เจ้าชายพยักหน้า “โถ ไอ้เจ้าฟาย มึงเกิดมาหน้าตาหล่อเหลาดูดีมีชาติตระกูลขนาดนี้ ถึงมึงจะมีอีกตาติดที่ตูด กูยังยอมเป็นเมียมึงเล้ย” เจ้าชายถอยหลังกรูด “จะสองตา [...]