Tag: Agile

สมชาย ลุงบ๊อบและการเริ่มต้นครั้งใหม่กับ OOD

สมชาย ลุงบ๊อบและการเริ่มต้นครั้งใหม่กับ OOD

Author Note: จากการเขียนแบบเวิ่นเว้อครั้งที่แล้วใน การเดินทางของโปรแกรมเมอร์ชื่อสมชาย ทำให้ปิ๊งไอเดียอยากเขียน tutorial แบบไม่ technical จ๋า สอดแทรกเรื่องราวแนวนิยาย ตั้งชื่อแนวเองเสร็จศัพท์ว่า “Noveltorial” เพราะคิดว่าเรื่องแบบ technical คนขี้เกียจอ่าน เข้ามาก๊อปโค้ดแล้วก็ไป – และที่สำคัญคือหาอ่านได้ทั่วไปจากบล็อก ตปท อยู่แล้ว เชิญชิมแล้วติชมได้ตามสะดวกครับ i – การเริ่มต้นครั้งใหม่ ความสงสัยที่กัดกินหัวใจของสมชาย ทำให้เขาหมดศรัทธาในการเมือง เอ๊ย ในการพัฒนาซอฟต์แวร์ – เขาสรุปเอาเองว่าต่อให้ทำดีอย่างไร ก็ต้องเจอปัญหาในอนาคตอยู่ดี งั้นเลิกทงเลิกทำแม่งไปเลยดีกว่า วันนั้นสมชายยื่นใบลาออกกับเจ้านายด้วยหัวใจที่ร้าวราน… ด้วยความที่บ้างานจัด สมชายจึงไม่มีลูกเมียให้เป็นห่วง – เขาจึงตัดสินใจเริ่มต้นใหม่อีกครั้งด้วยการเดินทาง ตามหาปรมาจารย์ในตำนาน… การเดินทางเป็นไปด้วยความยากลำบาก ต้องบุกห้วย ลุยดง ฝ่าขุนเขา เจอกับเหล่าร้ายและม๊อบเสื้อแดง – แต่สมชายก็ไม่ยั่น ด้วยหวังว่าสักวันจะเป็นจอมยุทธ์เลื่องชื่อให้จงได้ แล้วสมชายก็พบกับตาแก่หัวล้านตาสีน้ำข้าวคนหนึ่งที่ตีนเขาตั๊กม๊อ… สมชาย: ท่านผู้อาวุโส ท่านพอจะรู้ทางไปบ้านปรมาจารย์บ๊อบซื่อยงหรือไม่? ตาแก่: ไม่ทราบว่าจอมยุทธ์เยาว์ท่านนี้มีธุระอะไรกับท่านปรมาจารย์รึ สมชาย: ท่านผู้อาวุโสยกย่องข้าน้อยเกินไปแล้ว ข้าเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาที่หวังฝากตัวเป็นศิษย์ก้นกุฎิท่านปรมาจารย์เท่านั้นเอง ตาแก่: เดี๋ยวจะยาวซะเปล่าๆ กรูเองชื่อบ๊อบ มีไรว่ามาอย่าร่ำไร สมชาย: ง่ายๆ อย่างเงี้ยอ่ะนะ? ตาแก่: เออ แบบนี้แหละ เจ้ามาหาข้าเพราะเขียนโปรแกรมเท่าไหร่ก็ไม่ได้ดีใช่ไหม? แหมเป็นถึง PM แล้วยังกระแดะมีความรับผิดชอบสูง ทำลาออก [...]

 

การเดินทางของโปรแกรมเมอร์ชื่อสมชาย

การเดินทางของโปรแกรมเมอร์ชื่อสมชาย

i – จุดเริ่มต้นของความฝัน สมชายเป็นนักศึกษาที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ ผลการเรียนของสมชายไม่ดีเด่นอะไรมากแค่พอไปวัดไปวาได้ เพราะเขามักใช้เวลาตอนกลางคืนอ่าน technical blog, เขียนโปรแกรมและแฮ็ค (ไม่นับ msn และ irc ที่ใช้จีบสาว) ทำให้ตื่นสายและพาลโดดเรียนเป็นประจำ สองสามปีก่อนหน้านี้ สมชายไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มากไปกว่ามันเปิดเว็บ เล่นเกมส์ และแชตได้ – ทว่าความรู้สึกหลังการเขียนโปรแกรมครั้งแรกในชีวิต จากการบ้านที่อาจารย์สั่ง หล่อหลอมหัวใจของเขากับการพัฒนาซอฟต์แวร์อย่างช้าๆจนเขาเป็นสมชายในวันนี้ (สมชายใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงทำตามที่หนังสือเรียนบอกให้ทำ แต่เขาเสียเวลาไปอีกทั้งคืนกับการ “เพิ่มเติม” สิ่งที่เขาอยากให้มันเป็น) หลังจากวันนั้นเขาผันตัวเองจากผู้เสพ มาเป็น ผู้ผลิต – จินตนาการกับความอยากรู้อันไม่สิ้นสุดผลักดันให้เขา “เขียน” สิ่งที่อยากได้, open source มากมายดาหน้ามาให้เขาชำแหละ ดูกลไกการทำงาน และสานต่อสิ่งที่เขาต้องการ สมชายสมัครเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ในบริษัทแห่งหนึ่ง เขาผ่านการสัมภาษณ์มาได้เพราะความ geek เตะตาผู้สัมภาษณ์ผู้เชื่อมั่นในประสบการณ์จริงมากกว่าตัวเลขสมมุติ สามปีผ่านไป เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของทีมผลิตซอฟต์แวร์ตัวหนึ่งซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักของบริษัท โค้ดหลักของโปรแกรมนี้ถูกเขียนอย่างต่อเนื่องมากว่าห้าปี – สมชายหัวเสียทุกครั้ง เวลาเขาต้องการจะเพิ่ม feature ตามที่ได้รับมอบหมายเข้าไป เนื่องจากเขาเสียเวลาทั้งวัน (บางครั้งหลายวัน) เพื่อทำความเข้าใจกับโค้ดเก่า (ซึ่งบางโมดูลเขาเป็นคนเขียนเองเมื่อนานมาแล้ว) – โค้ดบางส่วนเป็นการ copy&paste ไปไว้ในหลายๆโมดูลที่ไม่มีความสัมพันธ์กัน ทำให้บั๊กที่เคยแก้แล้วกลับมาหลอกหลอนซ้ำซาก เวลาผ่านไป [...]