สวัสดีปีใหม่ 2553

สวัสดีปีใหม่ครับ… ปีนี้ไม่ได้อยู่ฉลองเทศกาลอะไรกับเค้าเลย ทั้งคริสต์มาส ปีใหม่ ช่วงวันหยุดก็ไปทำงานตลอด – เรื่องมันเศร้ายิ่งกว่าดาวพระศุกร์ (เกิดทันหรือเปล่าหว่า?) เมื่อวานซืนโทรไปหาที่บ้าน แม่บอกว่าพ่อปริ๊นต์บล็อกเรื่องมาม่าไปให้อ่านด้วย – ดีใจที่พ่อใช้อินเตอร์เน็ตเป็นซะที 555 งั้นมาอัพเดตเรื่องราวกันหน่อยดีกว่า… ผมมาอยู่ที่โตรอนโต้ได้ หนึ่งล้านหกแสนสี่หมื่นหนึ่งพันกับหกร้อยกว่าวินาทีแล้ว นานมากกกก เริ่มคิดถึงบ้านแล้วล่ะ เมื่อวันที่ 31 Dec 2009 เวลาที่นี่ ทั้งออฟฟิศมีพนักงานเหลือสองคน คือผมกับบาบ้า (ชื่อน่ารักไหมล่ะ) บาบ้าบอกว่า ไม่ไปฉลองปีใหม่หรอก เพราะเพื่อนกลับปากีสถานไปแล้ว ที่บ้านเหลือเมียกับลูก ปล่อยมันฉลองกันไป 555 พอพลบค่ำ ผมก็ออกเดินทางไป City Hall ตามที่เนกินแนะนำ เนกินบอกว่า ปีใหม่ยูต้องไปที่ City Hall ให้ได้ (ตกลงว่าแนะนำหรือสั่งหว่า) คิดไว้ว่าอาจจะเจอคนไทยซักคน… ลืมบอกไปว่าตั้งแต่มาที่นี่ยังไม่เห็นหัวคนไทยแถว downtown เลยว่ะครับ – ที่ใกล้ๆหน่อยก็มีเวียดนาม งงว่าเค้าไปไหนกันหมด? ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย [มีรูปข้างใน]