Tag: twilight field

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนส่งท้าย)

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนส่งท้าย)

ยามสนธยาผ่านไปอย่างว่องไว ทว่าราตรีที่ตามมากลับเยื้องย่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า ในความรู้สึกผู้เฝ้ารอ… แม่-ลูกคู่ หนึ่งต่างแปลกใจเมื่อพบว่าภายในบ้านเป็นระเบียบต่างกับตอนเช้า ราวกับมีคนกลับมาทำความสะอาดก่อนที่คนทั้งสองจะกลับมาถึง จะคิดว่าเป็นฝีมือของสามีก็ไม่น่าจะใช่ ชายผู้นั้นไม่เคยทำอะไรให้ครอบครัวประหลาดใจแบบนี้มาก่อน – หรือว่าจะมีโจรใจดีสมเพชเมื่อเห็นความรกเลยเปลี่ยนใจเลิกปล้น แต่กลับทำความสะอาดให้แทน? สิ่งต่อมาที่สร้างความว้าวุ่นใจให้กับ ภรรยาคือสามียังไม่กลับบ้านทั้งๆที่เลยเวลาเลิกงานมานานแล้ว ชายผู้นั้นก็ไม่เคยกลับบ้านผิดเวลาอีกเช่นกัน ชีวิตของเขาเหมือนถูกโปรแกรมให้ทำทุกอย่างตามตาราง เหมือนเป็นหุ่นยนต์ – หรือจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเขา? สิ่งสุดท้ายที่สร้างความสับสนให้ กับคนทั้งสองคือสำรับกับข้าวที่เตรียมวางไว้บนโต๊ะกินข้าว ใครเป็นคนทำกับข้าวเหล่านี้? ถ้าสามีเป็นคนทำก็จะตอบคำถามเรื่องการทำความสะอาดบ้าน แต่ก็อีกนั่นแหละ คนอย่างเขาน่ะหรือจะทำเรื่อง – ไร้สาระ – พรรณนี้ แล้วถ้าเขาเป็นคนทำจริง ตอนนี้เขาหายไปไหน? ภรรยาร้อนใจจึงโทรไปถามที่งานสามี ได้ความว่าเขาลาป่วยในวันนี้ – นั่นตอบคำถามเรื่องทั้งสองไปเรียบร้อย เหลือเพียงคำถามเดียว ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน…

 

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนปลาย)

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนปลาย)

ผมจากที่นั่นมาด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก… เวลาผ่านไปถึงสอง ชั่วโมงเศษกับการพายเรือในอ่าง ผมไม่คิดว่าตาแก่นั่นเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ เพราะแกไม่ได้เรียกร้องอะไรจากผมเลย จะว่าไปก็สนุกดีเหมือนกัน เหมือนได้ฟังพล๊อตหนังไซไฟทุนสร้างต่ำสักเรื่องหนึ่ง ถ้าไม่นับคำพูดที่เหมือนจะอ่านใจผมได้จริงๆ… ก่อนลากลับ แกจ้องตาผมแล้วสำทับให้กลับบ้านในเวลานี้ แล้วผมจะตัดสินใจได้… ผมไม่ได้บ้าจี้ไปกับแกหรอก แต่ก็ไม่รู้จะไปไหนเหมือนกันถ้าไม่กลับบ้าน ผม กลับมาถึงบ้านราวเที่ยงเศษ ปกติช่วงเวลานี้ของวันผมจะต้องวุ่นวายกับเอกสารกองโต ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันกำจัดได้หมดสิ้น ไหนจะบัญชีค่าใช้จ่ายรายเดือน รายสัปดาห์ รายวัน พนักงานแผนกนั้นเบิกค่าล่วงเวลา พนักงานแผนกนู้นเบิกค่าทำฟัน – อย่างน้อยการลางานวันนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะทีเดียว

 

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนกลาง)

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนกลาง)

ผมเคยดูหนังเรื่องเมทริกซ์… พระเอกใช้ชีวิตกลางวันเป็น โปรแกรมเมอร์ทำงานที่บริษัท พอตกกลางคืนเขากลับสวมวิญญาณนักเจาะระบบท่องไปในทุกที่ของโลกไซเบอร์ เท่าที่สิบปลายนิ้วกับหนึ่งสมองจะเอื้ออำนวย ในวันหนึ่งเขาค้นพบความลับที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับเมทริกซ์ – เขากลายเป็น “ผู้ที่ถูกเลือก” – หลังจากวันนั้น โลกทั้งโลกก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ปรัชญา ที่ฉาบไว้ในหนังเรื่องนี้ตั้งคำถามว่า จะเป็นอย่างไรถ้าโลกที่เราอาศัยอยุ่เป็นเพียงความฝัน? ถ้าฝันนั้นเสมือนจริงถึงขั้นที่ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ถูกลวงหลอกให้เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง โดยที่มนุษย์ทุกผู้ต่างตกอยู่ในความฝันอันเดียวกัน เราจะแยกแยะความจริงออกจากความฝันเสมือนจริงได้อย่างไร?

 

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนต้น)

แดนสนธยา: ผู้ที่ถูกเลือก (ตอนต้น)

ภาพจากตู้สี่เหลี่ยมด้านหน้ายังคงฉายเป็นลำดับอย่างไร้ความหมาย… ” ชาเขียวรสสตอเบอรี่สูตรใหม่ สดชื่น เหมือนอยู่ในไร่สตอเบอรี่” ภาพวัยรุ่นชายหญิงคู่หนึ่งแต่งตัวเหมือนหลุดมาจากย่านฮาราจูกุ พร้อมใจกันกระดกชาเขียวรสพิลึกๆนั่นขึ้นดื่มอย่างมีความสุข ลูกสาว ของผมจ้องโฆษณานั่นอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมไม่แน่ใจว่าเธอสนใจไอ้น้ำพันธุ์ผสมนั่นขึ้นมาหลังจากโดนล้างสมองเป็นรอบ ที่ร้อย หรือคิดว่าจะลองใส่กระโปรงสั้นกุดตามพรีเซนเตอร์สาวอยู่กันแน่ หรือไม่ก็แค่มองอะไรก็ได้ ที่ทำให้ไม่ต้องคุยกับผม…

 

แดนสนธยา: คำสัญญา (ตอนส่งท้าย)

แดนสนธยา: คำสัญญา (ตอนส่งท้าย)

ผู้คนมากมายมาชุมนุมกันที่วัดแห่งหนึ่งในเชียงราย ระยะทางหลายพันกิโลเมตรจากกรุงเทพ ไม่ได้เป็นอุปสรรคให้นักธุรกิจชื่อดัง หลายต่อหลายคนเข้ามาไว้อาลัยครั้งสุดท้าย ให้กับตำนานนักธุรกิจเดินได้อย่างนาย สมชาย ถิ่นไทย (ถึงแม้ตอนนี้เขาจะเดินไม่ได้แล้วก็ตาม) ชายสองคนยืนสนทนากันเงียบๆ ท่ามกลางเสียงสวดอภิธรรม