Tag: Very Short Story

Alone in the universe

Alone in the universe

I สายฝนหลั่งไหลจากฟากฟ้า… พรั่งพรูเทมา กลางนภามืดหม่น ฝนยังไม่ลืมหอบเพื่อนสนิท ที่ชื่อความหนาวเย็นลงมาด้วย สองเกลอดั้นด้น ค้นหาเพื่อนใหม่ II ดนตรีตะเบ็งเสียงผ่านลำโพงราคาถูกแข่งกับสองเกลอ… I know you can feel it. You’re already there Asleep underwater. Just screaming for air I know you can feel it , you’re already… Don’t you know we’re freaks and creature Wake up I can almost see the light. ฝนและหนาวกระหยิ่มยิ้มย่อง อีกไม่นานมันคงได้พบหน้าเกลอใหม่… III ความหมายที่อยู่ในบทเพลง วิ่งแข่งกันเข้าสู่รูหู ผ่านสมอง [...]

 

ขาว เทา เขียว น้ำตาลไหม้

ขาว เทา เขียว น้ำตาลไหม้

I ควันบุหรี่สีเทาทึมลอยอ้อยอิ่ง คลอเคลียใบไม้สีเขียวสด จ้องมองไปยังปลายหนึ่ง เปลวไฟลามเลียกัดกินชีวิตบุหรี่ ราวกับเป็นศัตรูคู่แค้นแต่ก่อนกาล จ้องมองไปอีกปลายหนึ่ง สีน้ำตาลไหม้ติดก้นกรองเข้มข้นขึ้นเท่าทวี มวนหนึ่งม้วย อีกมวนหนึ่งกำลังจะตายตกไปตามกัน ดาวดิ้นสิ้นสูญ ทั้งวิญญา… II สีขาวของคอนกรีต ฉุดจิตสำนึกให้ดำดิ่งในความฉงน ใยจึงต้องขาว? อิฐ หิน ดิน ทราย ตามธรรมชาติมิใช่สีขาว นำมากวนหลอมรวมเหล่าธาตุ ก็มิพักตร์กลายเป็นสีขาว เหตุใดมนุษย์จึงฉาบเปลือกขาวทาทับด้วยเล่า? III ฤาสีขาวจะประสิทธิ์ความร่มเย็น ปลอดภัย ให้กับผู้พักพิงอาศัยใต้ชายคา? บุหรี่ที่ดับดิ้นไปก็สีขาว… ฤามันจะนำความปลอดภัยมาสู่ผู้ลิ้มรส? เตือนตนไว้จงหนัก ความแข็งแกร่งของอาคารก่อกอปรจาก อิฐ หิน ดิน ทราย มิใช่เปลือกขาว… 13171525520423